بعد از آنکه سالار شهیدان(عليه السلام) و اصحاب باوفایش به شهادت رسیدند، دشمن پلید به خیمه‌های اهل بین امام حسین(عليه السلام) حمله کرد و آنها را از هم درید و به آتش کشید و خانواده آن حضرت را مورد ضرب و جرح قرار داد تا جایی که چادر و زینت همسر و دختران امام حسین(عليه السلام) را ربودند. بعد از این حادثه و مصیبت بزرگ، دختر امام حسین(عليه السلام) به بالای سر پدربزگوار خود آمد و به درد دل پرداخت و خطاب به سیدالشهدا(عليه السلام)گفت:بیا بنگر که دشمن چه برسرما آورده، سرهایمان برهنه و بدون پوشش مانده است،جگرهایمان آتش گرفته و عمه‌ام زینب(سلام الله عليها) را کتک زده‌اند.دخترک امام حسین(عليه السلام) با اینکه شهادت پدر گرانقدر و عموی بزرگوارش حضرت ابوالفضل(عليه السلام) و برادرانش و...، اسیری در دست دشمنانی مثل عمربن سعد، شمر و هزاران جنایتکار و درنده دیگر، اهانت و ضرب و جرح آنها، به آتش کشیدن خیمه‌ها و به سرقت رفتن اموال، تشنگی، گرسنگی و صدها مصایب دیگر، جگر او را آتش می‌زند و سراسر وجودش را به درد می‌آورد.چیزی که بسیار پراهمیت‌تر است و به ساحت مقدس امام حسین(عليه السلام) از آن شکوه می‌کند،برهنه شدن سر اوست.